فایل ورد بررسي اثر توپيرامات در مهار وابستگي رواني ناشي از مورفين در موشهاي كوچك آزمايشگاهي

لینک دانلود

فایل ورد بررسي اثر توپيرامات در مهار وابستگي رواني ناشي از مورفين در موشهاي كوچك آزمايشگاهي دارای 13 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد بررسي اثر توپيرامات در مهار وابستگي رواني ناشي از مورفين در موشهاي كوچك آزمايشگاهي کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي فایل ورد بررسي اثر توپيرامات در مهار وابستگي رواني ناشي از مورفين در موشهاي كوچك آزمايشگاهي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن فایل ورد بررسي اثر توپيرامات در مهار وابستگي رواني ناشي از مورفين در موشهاي كوچك آزمايشگاهي :




نام کنفرانس، همایش یا نشریه : مجله پزشكي كوثر

تعداد صفحات :13

هدف: در مطالعه حاضر كوشش شده است كه تاثیر توپیرامات بر كسب و بیان ترجیح مكان شرطی شده ناشی از مورفین در موشهای كوچك آزمایشگاهی نر حساس شده به مورفین مشخص شود.روش بررسی: موشهای كوچك آزمایشگاهی نر نژاد30-20) N-MARI گرم) در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفته اند. همچنین، روش ترجیح مكان شرطی شده غیر طرفدار به عنوان روش كار انتخاب شد. در یك تحقیق ابتدایی، ‌اثر مورفین در القا ترجیح مكان شرطی شده در موش های غیر حساس به مورفین مورد بررسی قرار گرفت تا دوزهای غیر موثر برای آن شناخته شود. مورفین (5mg/kg، یك بار در روز/سه روز/پنج روز استراحت) حساس و سپس شرطی شدند. دوزهای مختلف توپیرامات 30 دقیقه قبل از تجویز مورفین (1 mg/kg) (كسب) در روزهای شرطی سازی و یا در روز تست 30 دقیقه قبل از شروع تست (بیان) به حیوانات تجویز شد.یافته ها: تزریق مورفین (5mg/kg، یك بار در روز/سه روز/پنج روز استراحت)، تاثیر دوزهای غیر موثر مورفین (1, 0.25, 05 mg/kg) را در القا ترجیح مكان شرطی شده افزایش داد. تجویز دوزهای مختلف توپیرامات (120, 80 , 20 mg/kg) توانست كسب و بیان ترجیح مكان شرطی شده ناشی از مورفین را در موشهای حساس شده به مورفین خنثی نماید. تجویز دوزهای مختلف توپیرامات (120, 80, 20 mg/kg) اثری در القا ترجیح مكان شرطی در حیوانات غیر حساس به مورفین نداشت.نتیجه گیری: تجویز توپیرامات موجب مهار حساسیت به مورفین گردید و این اثر ممكن است از طریق مكانیسم های گلوتاماتی و/یا گابائرژیك باشد. به علاوه، این تحقیق پیشنهاد می كند كه توپیرامات ممكن است در درمان وابستگی روانی به اوپیوئیدها سودمند باشد.
كلید واژه: ترجیح مكان شرطی شده، مورفین، توپیرامات، حساسیت دارویی

توضیحات بیشتر