فایل ورد اثر متاپروترنول، يک بتاآدرنرژيک اگونيست، بر رشد، ضريب تبديل غذايي و ترکيب لاشه بره هاي ماده وراميني

لینک دانلود

 فایل ورد اثر متاپروترنول، يک بتاآدرنرژيک اگونيست، بر رشد، ضريب تبديل غذايي و ترکيب لاشه بره هاي ماده وراميني دارای 12 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد اثر متاپروترنول، يک بتاآدرنرژيک اگونيست، بر رشد، ضريب تبديل غذايي و ترکيب لاشه بره هاي ماده وراميني  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي فایل ورد اثر متاپروترنول، يک بتاآدرنرژيک اگونيست، بر رشد، ضريب تبديل غذايي و ترکيب لاشه بره هاي ماده وراميني،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن فایل ورد اثر متاپروترنول، يک بتاآدرنرژيک اگونيست، بر رشد، ضريب تبديل غذايي و ترکيب لاشه بره هاي ماده وراميني :




نام کنفرانس، همایش یا نشریه : علوم آب و خاك (علوم و فنون كشاورزي و منابع طبيعي)

تعداد صفحات :12

اثر بتاآدرنرژیک آگونیست متاپروترنول، بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه و مصرف غذای روزانه بره های ماده ورامینی ارزیابی گردید. 30 راس بره ماده به طور تصادفی در یک طرح بلوک کاملا تصادفی، در سه گروه (تیمار) و دو بلوک (وزن) قرار گرفتند. جیره غذایی برای تمامی گروه ها مشابه بود (انرژی قابل سوخت و ساز 2.6 مگاکالری در کیلوگرم و پروتئین خام 14.9 درصد) و به صورت دسترسی آزاد تغذیه شدند. متاپروتونول به شکل زیر پوستی در سه دوز صفر (شاهد)، 7 و 14 (دوز زیاد) میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن متابولیک تزریق شد. فاصله دو تزریق 10 روز ومدت مصرف آن 60 روز بود. بره ها هر 20 روز یک بار وزن کشی شدند.متاپروترنول تاثیر معنی داری بر افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی داشت (P<0.05). به طوری که دوز زیاد و شاهد به ترتیب بیشترین و کمترین افزایش وزن روزانه (176.3 و 137 گرم در روز) و بهترین و بدترین ضریب تبدیل غذایی (6.44 و 8.85) را داشتند. متاپروترنول تاثیری بر میزان خوراک مصرفی نداشت. اختلاف معنی داری در وزن لاشه گرم، لاشه گرم بدون دنبه، بازده لاشه و سطح مقطع ماهیچه راسته وجود داشت (P<0.01). بیشترین مقادیر مربوط به دوز زیاد متاپروترنول، و کمترین مقادیر مربوط به گروه خوراکی (کلیه ها، جگر، قلب، شش ها، پوست و طحال) وجود نداشت. درصد چربی و پروتئین خام لاشه اختلاف معنی داری را درمیان گروه ها نشان داد (P<0.05)، که بیشترین درصد چربی در شاهد (37.56 درصد) و کمترین مربوط به دوز زیاد (29.66 درصد)، و در مورد پروتئین خام، کمترین درصد متعلق به گروه شاهد (15.63 درصد) و بیشترین آن مربوط به دوز زیاد (18.89 درصد) بود.
كلید واژه: متاپروترنول، رشد، ترکیب لاشه، بره

توضیحات بیشتر