فایل ورد درمان مجدد با ليزيك براي اصلاح نزديك بيني و نزديك بيني آستيگمات

لینک دانلود

 فایل ورد درمان مجدد با ليزيك براي اصلاح نزديك بيني و نزديك بيني آستيگمات دارای 10 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد درمان مجدد با ليزيك براي اصلاح نزديك بيني و نزديك بيني آستيگمات  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي فایل ورد درمان مجدد با ليزيك براي اصلاح نزديك بيني و نزديك بيني آستيگمات،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن فایل ورد درمان مجدد با ليزيك براي اصلاح نزديك بيني و نزديك بيني آستيگمات :




نام کنفرانس، همایش یا نشریه : بينا

تعداد صفحات :10

هدف: ارزیابی یافته های درمان مجدد با لیزیك در بیماران دچار بازگشت اختلال (regression) پس از عمل لیزیك نخست، در نزدیك بینی و نزدیك بینی آستیگمات.روش پژوهش: پرونده های 2300 چشم كه برای اصلاح نزدیك بینی و نزدیك بینی آستیگمات تحت عمل لیزیك قرار گرفته بودند؛ از نظر موارد لیزیك مجدد به علت بازگشت اختلال و نتایج لیزیك مجدد، بررسی شدند. برای عمل لیزیك نخست و نیز برای لیزیك مجدد، از لیزر اگزایمر Nidek: EC-5000 و برای ایجاد فلپ، از میكروكراتوم موریا (Moria) استفاده شد. یافته ها: از 2300 چشم لیزیك شده: 153 چشم (6.65 درصد) از 113 بیمار به علت بازگشت اختلال، تحت لیزیك مجدد قرار گرفتند. سن بیماران قبل از لیزیك مجدد، به طور متوسط 29.6 ± 2.2 سال (54-20 سال) بود. میانگین زمان پی گیری بیماران پس از لیزیك نخست، 11 ماه (3 تا 34 ماه) و پس از لیزیك مجدد، 13.1 ماه (12 تا 18 ماه) بود. میانگین معادل كروی عیب انكساری (SE) این 153 چشم پیش از لیزیك نخست و مجدد، به ترتیب -5.39 ± 2.69 دیوپتر (1.5- تا 14- دیوپتر) و -1.76 ± 1.08 دیوپتر (0.5- تا 5- دیوپتر) بود كه یك ماه پس از لیزیك مجدد به -0.25 ± 0.35 رسید (P<0.05) و تا یك سال بعد، به -0.29 ± 0.02 دیوپتر رسید كه به لحاظ آماری معنی دار نبود. میانگین آستیگماتیسم این چشم ها پیش از لیزیك نخست -1.76 ± 1.08 دیوپتر (0.5- تا 5- دیوپتر) و پیش از لیزیك مجدد -1.12 ± 0.5 دیوپتر (0.5 تا 2.5- دیوپتر) بود كه یك سال پس از لیزیك مجدد به 0.4 ± 0.25 دیوپتر رسید (P<0.05). پس از لیزیك نخست، 55.6 درصد موارد دارای آستیگمات كم تر از 2- دیوپتر و 75 درصد از موارد دارای آستیگمات 2- دیوپتر یا بیش تر، دچار بازگشت اختلال شده بودند. در آخرین معاینه بعد از لیزیك مجدد، 97.4 درصد چشم ها به امتروپی ±0.5 و 100 درصد آن ها به امتروپی ±1 دیوپتر دست یافتند. میانگین دید اصلاح نشده در این 153 چشم، پیش از لیزیك نخست 20.400 و پیش از لیزیك مجدد معادل 20.50 بود كه در پایان دوره پی گیری بعد از لیزیك مجدد، به 20.25 رسید (اثر بخشی). دو چشم به علت عیب انكساری بر جامانده، برای بار سوم تحت عمل لیزیك قرار گرفتند. پس از عمل لیزیك نخست (2300 چشم)، در 20 چشم (0.87 درصد) عارضه چروك خوردگی فلپ، در 2 چشم (0.09 درصد) سندرم شن های صحرا و در 2 چشم (0.09 درصد) رشد نابه جای اپی تلیوم در زیر فلپ ایجاد شده بود. بعد از لیزیك مجدد (153 چشم)، 4 چشم (2.6 درصد) به رشد نابه جای اپی تلیوم در زیر فلپ و 2 چشم (1.3 درصد) به اكتازی قرنیه دچار شده بودند.نتیجه گیری: عمل لیزیك مجدد می تواند روشی موثر و به نسبت كم خطر برای اصلاح موارد خفیف تا متوسط نزدیك بینی و نزدیك بینی آستیگمات در بیماران دچار بازگشت اختلال پس از لیزیك اول باشد. فراوانی لیزیك مجدد در موارد نزدیك بینی آستیگمات بالاتر، بیش تر است و خطر ایجاد عوارض آن نیز بیش تر از لیزیك نخست است. به علاوه، تغییرات عیب انكساری پس از لیزیك مجدد، پایدارترند. خطر ایجاد اكتازی قرنیه در شرایط ضخامت استرومای برجامانده كم تر از 250 میكرون، پس از عمل لیزیك و به ویژه پس از لیزیك مجدد، بالاتر است.
كلید واژه:

توضیحات بیشتر